Publications

We zitten midden in de grootste pensioenhervorming ooit. Maar terwijl de sector vooral spreekt over deelnemercommunicatie, DNB-invaarbeschikkingen en de vraag of administraties de overgang beheerst aankunnen, blijft één risico opvallend onderbelicht: de sluipende trend van versimpeling in beleggingsportefeuilles, een soort beleggingsdieet dat ongemerkt steeds meer voedingsstoffen schrapt. Toch is dat juist niet het goede antwoord op een omgeving met hoge inflatie. Juist daar bieden private markten een waardevolle rol om portefeuilles robuuster en pensioen koopkrachtig te laten zijn.

Klimaatverandering werd tot voor kort vaak gepresenteerd als een eenduidige en urgente crisis. Anno 2025 lijkt de pendule over haar dode punt heen en begint deze terug te zwaaien. In deze tijdgeest biedt Judith Curry’s Climate Uncertainty and Risk een genuanceerde en analytische verbreding en verdieping van de uitdaging. Curry, voormalig hoogleraar aan Georgia Tech en oprichter van het Climate Forecast Applications Network, stelt dat het dominante narratief van het terugbrengen van CO2-uitstoot (“net-zero”) onvoldoende recht doet aan de wetenschappelijke onzekerheden en de complexiteit van het klimaatsysteem. Haar boek is een pleidooi voor een meer gebalanceerde en adaptieve benadering van klimaatbeleid.

Wat betekent het voor risico en rendement wanneer het aantal beleggingen in portefeuille sterk afneemt? Wat is de aantoonbare impact van deze strategie op mens en milieu? En is er overtuigende onderbouwing dat deze ESG-gerichte keuzes op de lange termijn renderen?

In dit artikel analyseer ik de motieven achter deze ontwikkeling, de kritiek die zij oproept en de repliek hierop van pensioenfondsen. Hierna ga ik in op de uitdagingen op het gebied van communicatie, gevolgd door een aantal aanbevelingen voor een heldere en consistente benadering van ESG-gedreven portefeuilleconstructie.

Duurzaam beleggen staat in delen van de financiële sector onder druk, vooral in de Verenigde Staten. Dat bevordert de wereldwijde duurzame transitie niet. Tegelijkertijd verandert de maatschappij snel en ontstaan er nieuwe ontwikkelingen die diezelfde transitie juist kunnen versnellen. Al is het de vraag of dat voldoende is om het grotere doel te bereiken.De gevolgen van klimaatverandering worden steeds tastbaarder. Wie zich als belegger weet aan te passen aan de nieuwe realiteit van fysieke risico’s, schaarse grondstoffen en veranderend beleid, kan daar op termijn voordeel uit halen. Maar dat vraagt van beleggers visie, langetermijnbeleid en uithoudingsvermogen. Zowel overheden als bedrijven zullen keuzes moeten maken over hoe zij zich positioneren in een wereld waar duurzaamheid steeds meer samenvalt met strategisch en economisch belang. In dit artikel verkennen we de krachten die de duurzame transitie afremmen of juist versnellen en wat dat betekent voor beleggers.

De autobiografie van Alan Greenspan, gepubliceerd in 2007, is een klassieker die verplichte leesstof zou moeten zijn voor studenten van monetaire economische theorie. Het boek biedt een uitgebreid overzicht van zijn bijna 20 jaar als voorzitter van de FED, inclusief de vertaling van theorie naar praktijk en de politieke krachtspellen die daarbij komen kijken.