Lifecycle-beleggen is al decennia een vertrouwd uitgangspunt binnen vermogensbeheer en pensioenbeleggen. De kern hiervan is eenvoudig: naarmate de beleggingshorizon korter wordt, verschuift de portefeuille geleidelijk naar minder risicovolle beleggingen. Een jonge belegger kan namelijk meer schommelingen verdragen dan een oudere belegger. Dat idee is intuïtief sterk en praktisch goed uitlegbaar.
Toch is die klassieke benadering vaak te smal. Er wordt vooral naar leeftijd en risicoprofiel gekeken, terwijl de totale economische positie van een belegger veel breder is. Arbeidsinkomen, pensioenrechten, woningvermogen, hypotheekschuld en andere mogelijke schulden bepalen immers mede het totale financiële plaatje. De vraag is dus niet alleen hoeveel risico iemand in alleen de lifecycle wil nemen, maar ook welk risico al besloten ligt in de totale balans.
Daarom is een bredere benadering nodig. In dit artikel laten wijzien hoe lifecycle-beleggen kan worden verbeterd door het te combineren met een bredere Total Portfolio Approach (TPA).
in VBA Journaal door Teun Loermans & Maurice Geraets